Na 4,5 maanden reizen zijn we toe aan de laatste stempeltjes in ons paspoort.
De stad Popayan, onze eerste stop, kon ons al bekoren met de witte huizen en hulpvaardige mensen. De detour langs San Augustin was meer dan de moeite waard: Het archeologisch park met gigantische beelden verscholen in tropische bossen, net als de laid-back sfeer van het dorpje zelf.
Deze morgen zijn we met een nachtbus aangekomen in de hoofdstad, Bogota, voor een snel bezoekje aan de stad en nabijgelegen zout-kathedraal. Daarna springen we op onze laatste lange-afstands-bus richting Santa Marta en de Caraibische kust. Met een laatste trekking naar de ciudad perdida, een bezoekje aan de koloniale stad Cartagena, een duikcursus en een paar dagen lekker niks doen komt er een einde aan deze onvergetelijke reis.
Als alles goed gaat landen we op 13 juni in Zaventem ... Voor de laatste fotootjes en verslagjes kan je dan direct bij ons terecht!
Friday, 28 May 2010
Tuesday, 25 May 2010
De Ecuadoriaanse Highlands
Ecuador bestaat uit 4 delen: de Galapagos eilanden, de costera (kust), het Amazone gebied en de Highlands. In Bolivië genoten we al van de jungle & pampas en tijdens onze rush door Peru hielden we al even halt aan de kust voor een paar dagen strand. Daarom besloten we de Andes in te trekken en verkenden we Baños, trokken we langs de Quilotoa loop en snoven we de sfeer op in Otavalo tijdens de gekende markt.
Baños
De stad Baños wordt 'a little peace of heaven' genoemd. Dit is misschien een beetje overdreven (na ons bezoek aan de Galapagos zijn we wat kritischer geworden), maar het komt in de buurt. De ligging van het stadje is adembenemend: groene bergflanken en een imense vulkaan (die van tijd tot tijd eens de stad doet opschrikken met een uitbarsting).
Na een klim naar de 'casa de arbol' (boomhut) werden we beloond met een mooi zicht op de dreigende vulkaan Tungurahua die de voorbije 2 maand rustig was. De lokale verse fruitsapjes (van vruchten waar we nog nooit gehoord hebben) zorgden voor de nodige afkoeling tijdens onze klim. De volgende dag fietsten we in een 1000 meter lange afdaling langs indrukwekkende watervallen naar Rio Negro. Langsheen de route veranderden de bergzichten in een tropische jungle! Na de spektaculaire afdaling stopten we onze fiets in een bus terug richting Baños. Een heerlijke vleesfondue in de 'Swiss Bistro' en een relaxerend stoombad in ons hostal gaven ons de nodige energie voor onze vierdaagse trekking langs de Quilotoa loop.
Quilotoa loop
Tijdens onze eerste stop, de lokale markt van Pujili, aanschouwden we bergen bananen, grote lappen vlees die vakkundig werden uit elkaar gehaald terwijl een aantal honden kwijlend stonden toe te kijken, vrouwen die hun zelfgekweekte groenten en fruit zorgvuldig stapelden, vers klaargemaakte maaltijden, ... Een drukte van je welste. Vervolgens kregen we een lift van een schoolbus vol met vrouwelijke studentes toerisme (Dries in zijn nopjes natuurlijk) op een uitstap naar het Quilotoa meer. Tijdens onze eerste wandeling (op de krater-rim) konden we dit groen-blauwe vulkaan-meer van alle kanten bewonderen vooraleer een dikke mist het meer verborg tijdens het laatste stukje van onze trek. Gelukkig hield het orientatievermogen van Dries ons toen nog op het rechte pad. 's Avonds maakten we kennis met onze mede-wandelaars tijdens een lekkere en traditionele cena in ons hostal.
De volgende 3 dagen wandelden we van de ene valei naar de andere langs kleine bergdorpjes. De povere kaart, weinig bewandelde paden en agressieve honden maakten van 'de loop' een bewogen tocht. De vriendelijke bewoners, enthousiaste kinderen, gezellige hostals, hartverwarmende dorpstaferelen en prachtige zichten zorgden voor een onvergetelijke ervaring.
Otavalo
Met een bezoek aan de handicrafts markt in Otavalo namen we afscheid van Ecuador. Na een paar laatste reistips van de vriendelijke gastheer in ons laatste hostal, waren we klaar voor onze laatste etappe doorheen Zuid-Amerika: Colombie !
Anekdotes
Baños
De stad Baños wordt 'a little peace of heaven' genoemd. Dit is misschien een beetje overdreven (na ons bezoek aan de Galapagos zijn we wat kritischer geworden), maar het komt in de buurt. De ligging van het stadje is adembenemend: groene bergflanken en een imense vulkaan (die van tijd tot tijd eens de stad doet opschrikken met een uitbarsting).
Na een klim naar de 'casa de arbol' (boomhut) werden we beloond met een mooi zicht op de dreigende vulkaan Tungurahua die de voorbije 2 maand rustig was. De lokale verse fruitsapjes (van vruchten waar we nog nooit gehoord hebben) zorgden voor de nodige afkoeling tijdens onze klim. De volgende dag fietsten we in een 1000 meter lange afdaling langs indrukwekkende watervallen naar Rio Negro. Langsheen de route veranderden de bergzichten in een tropische jungle! Na de spektaculaire afdaling stopten we onze fiets in een bus terug richting Baños. Een heerlijke vleesfondue in de 'Swiss Bistro' en een relaxerend stoombad in ons hostal gaven ons de nodige energie voor onze vierdaagse trekking langs de Quilotoa loop.
Quilotoa loop
Tijdens onze eerste stop, de lokale markt van Pujili, aanschouwden we bergen bananen, grote lappen vlees die vakkundig werden uit elkaar gehaald terwijl een aantal honden kwijlend stonden toe te kijken, vrouwen die hun zelfgekweekte groenten en fruit zorgvuldig stapelden, vers klaargemaakte maaltijden, ... Een drukte van je welste. Vervolgens kregen we een lift van een schoolbus vol met vrouwelijke studentes toerisme (Dries in zijn nopjes natuurlijk) op een uitstap naar het Quilotoa meer. Tijdens onze eerste wandeling (op de krater-rim) konden we dit groen-blauwe vulkaan-meer van alle kanten bewonderen vooraleer een dikke mist het meer verborg tijdens het laatste stukje van onze trek. Gelukkig hield het orientatievermogen van Dries ons toen nog op het rechte pad. 's Avonds maakten we kennis met onze mede-wandelaars tijdens een lekkere en traditionele cena in ons hostal.
De volgende 3 dagen wandelden we van de ene valei naar de andere langs kleine bergdorpjes. De povere kaart, weinig bewandelde paden en agressieve honden maakten van 'de loop' een bewogen tocht. De vriendelijke bewoners, enthousiaste kinderen, gezellige hostals, hartverwarmende dorpstaferelen en prachtige zichten zorgden voor een onvergetelijke ervaring.
Otavalo
Met een bezoek aan de handicrafts markt in Otavalo namen we afscheid van Ecuador. Na een paar laatste reistips van de vriendelijke gastheer in ons laatste hostal, waren we klaar voor onze laatste etappe doorheen Zuid-Amerika: Colombie !
Anekdotes
- De vriendelijkheid en hulpvaardigheid van de Ecuadorianen blijven ons verbazen. De co-chauffeur van onze bus naar Baños zorgde ervoor dat onze spullen nu niet te vinden zijn op de zwarte markt in Quito. Plots werden we door hem van onze plaatsen gehaald (zonder dat wij wisten waarom) en kregen 2 'ere plaatsen' op het bed achter de chauffeur. Nadat hij kordaat 4 vrouwen van de bus gesmeten had, kon hij ons eindelijk uitleggen dat dit dievegges waren die enkel uit waren op ons gerief.
- Tijdens hun vakantie houden de Ecuadorianen niet zo van stappen. Hun favoriete vervoermiddel is de chiva (een aftandse camion omgebouwd met zitjes, muziekinstallatie en kleurrijke geschilderd) en die brengt hen naar alle bezienswaardigheden. Een bezienswaardigheid op zich ...
- Men zegt 'de wereld is klein' ... en ze hebben gelijk: Tijdens onze trek langs de Quilotoa loop ontmoetten we 2 belgen uit Gent (op zich al een belevenis). Tijdens het ontbijt ontdenkten we dat Eline en Filip onze naam al kenden en wel voor een heel bijzondere reden. Zij hadden net na ons de post office bay op de Galapagos bezocht en ons kaartje meegenomen. Zij reizen nog 7 maanden verder, zodat we hen ergens in januari mogen verwachten in de Bommelstraat met ons kaartje. Jaja, ze komen het persoonlijk afgeven. De volgende zin had hen overtuigd: 'Als je dit kaartje persoonlijk bezorgt, dan staat er zeker een fris drankje klaar'
Saturday, 15 May 2010
Galapagos is ...
... birth of evolution theory with Darwin's finches
... sailing between beautiful islands (Santa Cruz, Baltra, North Seymore, Bartolomé, Plazas, Santa Fé, San Cristobal, Española, Floreana and Isabella)
... having the most beautiful room of the whole trip and be surprised that it is on a boat
... visiting lonesome George, the last surviving giant tortoise of the Pinta specie. Acompanied by two females where he shows no interest for, the reason why they will be extinct is in our opinion very clear: he is gay
... being an armlenght away from wildlife that is not disturbed by your presence like birds still nesting on visitor paths
... laugh when seeing blue-footed boobies courtship by showing their blue feet
... frigate birds blowing up their red pouch to attract females
... observing strange creatures like land and marine iguanas
... swimming with sea-lions, pinguins, water turtles, sharks and an incredible amount of colourfull fish
... admiring the result of all the volcanic activity on and around the islands
... sitting in the jacuzzi on the sundeck of our luxury catamaran Treasure of Galapagos
... getting treated with a fruit juice and tasteful snack after each excursion
... sunbathing on beautiful beaches
... swim in the most blue water you can imagine
... the home of the second smallest kind and the most northern located of pinguins in the world
... thinking about the future when there is a commitment for 100% renewable energy in Galapagos in 2017
... posting your mail at post office bay, hoping the old whalers way of send mail still works and your cards will arrive
... being lucky to have the best 4 travel companions (Marleen and Jörg from Switserland and Gisela and Henner from Germany) during the first days of the trip
... PARADISE
... sailing between beautiful islands (Santa Cruz, Baltra, North Seymore, Bartolomé, Plazas, Santa Fé, San Cristobal, Española, Floreana and Isabella)
... having the most beautiful room of the whole trip and be surprised that it is on a boat
... visiting lonesome George, the last surviving giant tortoise of the Pinta specie. Acompanied by two females where he shows no interest for, the reason why they will be extinct is in our opinion very clear: he is gay
... being an armlenght away from wildlife that is not disturbed by your presence like birds still nesting on visitor paths
... laugh when seeing blue-footed boobies courtship by showing their blue feet
... frigate birds blowing up their red pouch to attract females
... observing strange creatures like land and marine iguanas
... swimming with sea-lions, pinguins, water turtles, sharks and an incredible amount of colourfull fish
... admiring the result of all the volcanic activity on and around the islands
... sitting in the jacuzzi on the sundeck of our luxury catamaran Treasure of Galapagos
... getting treated with a fruit juice and tasteful snack after each excursion
... sunbathing on beautiful beaches
... swim in the most blue water you can imagine
... the home of the second smallest kind and the most northern located of pinguins in the world
... thinking about the future when there is a commitment for 100% renewable energy in Galapagos in 2017
... posting your mail at post office bay, hoping the old whalers way of send mail still works and your cards will arrive
... being lucky to have the best 4 travel companions (Marleen and Jörg from Switserland and Gisela and Henner from Germany) during the first days of the trip
... PARADISE
Thursday, 6 May 2010
First impressions of Ecuador: Quayaquil and Quito
Our first views on Ecuador were stunning: Endless fields of banana trees and sugar canes, smoking bbq's full of bananas and guinea pigs, all on a backdrop of green hills. We were heading north to the biggest city of Ecuador in the hopes of booking a Galapagos cruise at a reasonable price ...
Quayaquil
The city presented itself a bit of his bad side when our bus company dropped us at a dark terrain with no taxi's available. The feeling of insecurity was so opposite to the friendliness of the people that helped us by stopping a secure taxi and giving us a cash advance to pay for it.
Unfortunately our hunt for a cruise to the Galapagos was cut short by the 1st of May. Everything was closed ... therefore we quickly made up our mind to leave as fast as possible. Nevertheless we enjoyed the renewed river-side front of Quayaquil, were amazed by the view of a park in the middle of the town full of iguanas and strolled through the revived Las Penas district.
Quito
Arriving in the morning after a nightly 8 hour bus ride in a standard bus (with crazy shouting driver and several police controls), the soft bed in the hostel worked wonders on our mood. The next days we took it easy and started by going by every possible tour agency in the new town. And with success: We decided not to cheap out and went for the luxury option on the Treasure of Galapagos. We wanted the best for this once-in-a-lifetime experience!!!!!
The remaining days we discovered the old colonial city center, went to the real (where you can balance an egg on a nail) and the fake (established by the French) equator or 'mitad del mundo' as they called it and enjoyed the views over Quito and the surroundings from the vulcan Pichincha. The friendly señora of our hostal, her cheerful brother, the homely atmosphere in the hostal and the self-made meals made us regain our breath for the rest of our trip ... with one amazing episode coming up.
Quayaquil
The city presented itself a bit of his bad side when our bus company dropped us at a dark terrain with no taxi's available. The feeling of insecurity was so opposite to the friendliness of the people that helped us by stopping a secure taxi and giving us a cash advance to pay for it.
Unfortunately our hunt for a cruise to the Galapagos was cut short by the 1st of May. Everything was closed ... therefore we quickly made up our mind to leave as fast as possible. Nevertheless we enjoyed the renewed river-side front of Quayaquil, were amazed by the view of a park in the middle of the town full of iguanas and strolled through the revived Las Penas district.
Quito
Arriving in the morning after a nightly 8 hour bus ride in a standard bus (with crazy shouting driver and several police controls), the soft bed in the hostel worked wonders on our mood. The next days we took it easy and started by going by every possible tour agency in the new town. And with success: We decided not to cheap out and went for the luxury option on the Treasure of Galapagos. We wanted the best for this once-in-a-lifetime experience!!!!!
The remaining days we discovered the old colonial city center, went to the real (where you can balance an egg on a nail) and the fake (established by the French) equator or 'mitad del mundo' as they called it and enjoyed the views over Quito and the surroundings from the vulcan Pichincha. The friendly señora of our hostal, her cheerful brother, the homely atmosphere in the hostal and the self-made meals made us regain our breath for the rest of our trip ... with one amazing episode coming up.
Thursday, 29 April 2010
Vijf jaar geleden ...
... bezochten we Peru voor de eerste keer. Die prachtige reis heeft ons overtuigd om nu voor 5 maand door Zuid-Amerika te trekken.
Nu, vijf jaar later, hebben we Peru vanuit een andere hoek bekeken.
Lago Titicaca
Vijf jaar geleden bezochten we de Uros eilanden vanaf de Peruviaanse kant van het meer.
Nu trokken we vanuit het christelijk bedevaartsoord bij uitstek in Bolivië, Copacabana, naar Isla del Sol, ooit de belangrijkste religieuse site van Bolivië en omstreken en het grootste eiland in het Titicacameer. Via de Inca-trail op het eiland wandelden we van noord naar zuid langs de belangrijkste Inca ruines en locaties terwijl we genoten van de prachtige zichten die het eiland ons bood.
In Copacabana liepen we als trouwe christenen de calvarie berg omhoog langs de 14 staties en daar onstaken we, als vele bedevaarders voor ons, elk een kaarsje.
Arequipa
Vijf jaar geleden trokken we meteen vanuit de Arequipa naar de Colca canyon.
Nu genoten we van de gezellige koloniale stad, de pisco sour, de tequeños (een lekkere snack: met kaas gevuld bladerdeegje met een guacamole dipsausje) en het goeie leven. De vele kerken en huizen in witte silar steen maken van Arequipa terecht de 'ciudad blanca' van Peru. Een bezoek aan het klooster van Santa Catelina was meer dan de moeite. Het leek meer een stad op zichzelf met straten, baden, keukens en heel veel 'cellen' voor de nonnekes ...
Tenslotte zagen we in de voorstad Yamahuaca prachtige verzichten van de nabijgelgen vallei van vulkanen. Vijf jaar geleden was El Misti nog met sneeuw bedekt ... Global warming?
Lima
Vijf jaar geleden bezochten we het historische centrum van de stad en door de smog gaf de stad ons een eerder grauwe indruk.
Nu verbleven we in de modernere voorstad Miraflores aan de kust. De mist was er nog steeds, maar de vele groene parkjes, gezellige cafeetjes en shopping centra konden ons wel bekoren. De pre-inca site van Huaca Pucllana zorgde voor wat afwisseling: een reusachtige tempel en huizen uit modderstenen, midden in het moderne stadsgedeelte van Miraflores.
De Noordkust
Vijf jaar geleden verbleven we een paar dagen in Huanchaco, een visserdorpje nabij Trujillo.
Nu gingen we voor een aantal dagjes strand in het surfers paradijs van Mancora. Een klein dorpje en niet veel meer te doen dan genieten van zon, zee, zwembad, een lekker stukje vis, strand, de ondergaande zon ... En te leren surfen natuurlijk.
Nu, vijf jaar later, hebben we Peru vanuit een andere hoek bekeken.
Lago Titicaca
Vijf jaar geleden bezochten we de Uros eilanden vanaf de Peruviaanse kant van het meer.
Nu trokken we vanuit het christelijk bedevaartsoord bij uitstek in Bolivië, Copacabana, naar Isla del Sol, ooit de belangrijkste religieuse site van Bolivië en omstreken en het grootste eiland in het Titicacameer. Via de Inca-trail op het eiland wandelden we van noord naar zuid langs de belangrijkste Inca ruines en locaties terwijl we genoten van de prachtige zichten die het eiland ons bood.
In Copacabana liepen we als trouwe christenen de calvarie berg omhoog langs de 14 staties en daar onstaken we, als vele bedevaarders voor ons, elk een kaarsje.
Arequipa
Vijf jaar geleden trokken we meteen vanuit de Arequipa naar de Colca canyon.
Nu genoten we van de gezellige koloniale stad, de pisco sour, de tequeños (een lekkere snack: met kaas gevuld bladerdeegje met een guacamole dipsausje) en het goeie leven. De vele kerken en huizen in witte silar steen maken van Arequipa terecht de 'ciudad blanca' van Peru. Een bezoek aan het klooster van Santa Catelina was meer dan de moeite. Het leek meer een stad op zichzelf met straten, baden, keukens en heel veel 'cellen' voor de nonnekes ...
Tenslotte zagen we in de voorstad Yamahuaca prachtige verzichten van de nabijgelgen vallei van vulkanen. Vijf jaar geleden was El Misti nog met sneeuw bedekt ... Global warming?
Lima
Vijf jaar geleden bezochten we het historische centrum van de stad en door de smog gaf de stad ons een eerder grauwe indruk.
Nu verbleven we in de modernere voorstad Miraflores aan de kust. De mist was er nog steeds, maar de vele groene parkjes, gezellige cafeetjes en shopping centra konden ons wel bekoren. De pre-inca site van Huaca Pucllana zorgde voor wat afwisseling: een reusachtige tempel en huizen uit modderstenen, midden in het moderne stadsgedeelte van Miraflores.
De Noordkust
Vijf jaar geleden verbleven we een paar dagen in Huanchaco, een visserdorpje nabij Trujillo.
Nu gingen we voor een aantal dagjes strand in het surfers paradijs van Mancora. Een klein dorpje en niet veel meer te doen dan genieten van zon, zee, zwembad, een lekker stukje vis, strand, de ondergaande zon ... En te leren surfen natuurlijk.
Subscribe to:
Posts (Atom)