Vooraleer we de bewoonde wereld opnieuw verlaten, laten we jullie graag meegenieten van het o zo mooie Torres Del Paine (Chili), waar we 5 dagen met de tent hebben rondgetrokken.
De wildste verhalen doen de ronde over Torres Del Paine: dagen in de tent schuilen voor de regen, uren plat op de grond liggen door de hevige wind, ... Maar wij hadden geluk, 5 dagen met af en toe een druppeltje en/of sneeuwvlokje en een prachtige zicht!
Dag 1: Torres
We hadden besloten om meteen de koe bij de horens te vatten en met de lastigste etappe te starten. Na anderhalf uurtje vlakke (nu ja, wat je vlak noemt) weg, was het 3,5 uur klimmen naar onze kampplaats. Geen lachertje met je tent, slaapzak, matras, kookgerei, eten voor 5 dagen en warme kledij op je rug. Nadat onze tent stevig verankerd was, begonnen we aan de laatste loodjes van de dag: een extra uurtje stijgen, maar met reden: Het zicht op de Torres del Paine was adembenemend en lokte zelfs kreten van verstomming bij ons op toen het zich onthulde vanachter die laatste rotsblok. De foto's spreken voor zich ...
Dag 2: Torres bis - Campemiento Italiano
Alhoewel het zicht de avond ervoor prachtig was, konden we er niet genoeg van krijgen. Om 4u30 kropen we uit onze al koude tent in de nog koudere nacht om de beklimming nog eens over te doen, hopend op de eerste zonnestralen die de Torres in vuur en vlam schijnen te zetten. Het geluk was niet aan onze kant en wolken belemmerden wat het zicht, maar trakteerden ons wel op een prachtig sneeuwtapijt!
Daarna was het tijd om de langste trek van onze tocht af te leggen terwijl we verwend werden door mooie zichten op meren die telkens nog blauwer leken dan het vorige. Na in totaal 10u stappen konden we moe maar tevreden onze rugzak afwerpen, genieten van een lekker warm bordje zelfgemaakte pasta en voldaan in ons slaapzakje kruipen.
Dag 3: Valle Frances
Vandaag konden we onze rugzak even achterlaten terwijl we naar een mirador in de vallei wandelden. Onderweg werden we verrast door een aantal lawines ... gelukkig op de bergflank (met bijhorende gletsjer) recht tegenover ons. Vanop de mirador bewonderden we de Cuernos del Paine, die andere iconen van het nationale park.
We beten nog even op onze tanden en stapten door tot de (luxe) camping bij Lago Péhoé. Daar genoten we 's avonds van het 'happy sour': een lekkere pisco sour om de dag af te sluiten.
De wildste verhalen doen de ronde over Torres Del Paine: dagen in de tent schuilen voor de regen, uren plat op de grond liggen door de hevige wind, ... Maar wij hadden geluk, 5 dagen met af en toe een druppeltje en/of sneeuwvlokje en een prachtige zicht!
Dag 1: Torres
We hadden besloten om meteen de koe bij de horens te vatten en met de lastigste etappe te starten. Na anderhalf uurtje vlakke (nu ja, wat je vlak noemt) weg, was het 3,5 uur klimmen naar onze kampplaats. Geen lachertje met je tent, slaapzak, matras, kookgerei, eten voor 5 dagen en warme kledij op je rug. Nadat onze tent stevig verankerd was, begonnen we aan de laatste loodjes van de dag: een extra uurtje stijgen, maar met reden: Het zicht op de Torres del Paine was adembenemend en lokte zelfs kreten van verstomming bij ons op toen het zich onthulde vanachter die laatste rotsblok. De foto's spreken voor zich ...
Dag 2: Torres bis - Campemiento Italiano
Alhoewel het zicht de avond ervoor prachtig was, konden we er niet genoeg van krijgen. Om 4u30 kropen we uit onze al koude tent in de nog koudere nacht om de beklimming nog eens over te doen, hopend op de eerste zonnestralen die de Torres in vuur en vlam schijnen te zetten. Het geluk was niet aan onze kant en wolken belemmerden wat het zicht, maar trakteerden ons wel op een prachtig sneeuwtapijt!
Daarna was het tijd om de langste trek van onze tocht af te leggen terwijl we verwend werden door mooie zichten op meren die telkens nog blauwer leken dan het vorige. Na in totaal 10u stappen konden we moe maar tevreden onze rugzak afwerpen, genieten van een lekker warm bordje zelfgemaakte pasta en voldaan in ons slaapzakje kruipen.
Dag 3: Valle Frances
Vandaag konden we onze rugzak even achterlaten terwijl we naar een mirador in de vallei wandelden. Onderweg werden we verrast door een aantal lawines ... gelukkig op de bergflank (met bijhorende gletsjer) recht tegenover ons. Vanop de mirador bewonderden we de Cuernos del Paine, die andere iconen van het nationale park.
We beten nog even op onze tanden en stapten door tot de (luxe) camping bij Lago Péhoé. Daar genoten we 's avonds van het 'happy sour': een lekkere pisco sour om de dag af te sluiten.
Dag 4: Glaciar Grey
Of het aan de pisco van de avond ervoor lag, of de lekker warme nacht op deze lager gelegen camping weten we niet, maar we besloten onszelf te verwennen. We lieten het tentje staan en trokken met ons dagrugzakje naar de Glaciar Grey. Indrukwekkend!
En hiermee hadden we de volledige W trekking gedaan, zelfs 1 dag sneller dan gedacht.
Dag 5: Mirador Los Cuernos
's Morgens sprongen we op de catamaran richting bus. Voor we de bus richting Puerto Natales terug namen, besloten we nog een laatste blik te werpen op de Cuernos del Paine van de overkant van het meer. De reflectie in het water maakte het een prachtige afsluiter!
Nu verblijven we (twee paspoortstempeltjes rijker) opnieuw in Argentinië in de buurt van de bekende gletsjer Perito Moreno. Overmorgen trekken we richting El Chalten waar we aantal dagen zullen vertoeven om daarna te voet de grens met Chili (Villa O Higgins) over te steken. 't Zal dus even duren tot de volgende update van onze blog, want de internettoegang in de volgende dorpjes is heel beperkt!
Dag Charlotte en Dries,
ReplyDeletena twee jaar niet in Belgie geweest te zijn, moeten uit eten gaan met de heer Valentijn Verhaeghe; het leven zit me niet altijd mee....
Een lichtpuntje toch in gezelschap van dat heerschap is dat hij me jullie blog doorgestuurd heeft.
Vanaf nu heb je een vaste lezer bij.
Geniet van elkaar en van elk moment onderweg.
Jan (van Arusha maar nu even in Londen)