De weg van Santiago (Chili) naar Mendoza (Argentinië) was prachtig! Wijngaarden afgewisseld door rode bergflanken en spectaculaire valleien... (de film "7 years in Tibet" werd daar opgenomen). Onze reis langs Mendoza en San Juan stond hoofdzakelijk in het teken van wijn en lekker eten!
Wines and Bikes (Mendoza)
We starten vrij rustig en brachten een bezoek aan het museo del vino (met op het einde een degustatie). Ze waren net gestart met het oogsten van de druiven en we konden dus het prille begin van het wijnproces aanschouwen.
Vervolgens bezochten we artisanaal familiebedrijfje waar we olijfolie, olijven, dulces (confituur) en likeur proefden. Dries degusteerde stoer hun sterkste likeur (absynth - 70 graden) maar had het toch even moeilijk :-)!
Een heerlijke steak met rode wijnsaus in de volgende bodega (Vistandes) gaf ons de nodige energie om onze tocht verder te zetten!
Ook de laatste 2 bodegas konden ons niet overtuigen: onze voorkeur gaat toch naar de Chileense wijn! We sloten de avond in stijl af met een heerlijke steak (de beste tot nu toe) en een stukje geit (chivo - een typisch gerecht van deze streek).
San Juan
De hitte in de bus zonder airco van Mendoza naar San Juan was ondraaglijk! We waren dolgelukkig toen we reeds na 3 uur (in plaats van de verwachte 4 uur) aankwamen! We besloten om dan ook een hostal met zwembad te nemen! Groot was de hillariteit toen we het zwembad aanschouwden: een kinderbadje van 3 m op 3 m ...
Ik denk dat mijn mond openviel toen de man in het toerist office zei dat we ook het aardbevingsmuseum konden bezoeken. We konden in een stoel zitten en voelen wat er gebeurde tijdens een aardbeving ... San Juan werd in 1944 getroffen door een zeer zware aardbeving (net iets minder krachtig dan die in chili nu), vandaar het museum!
Met onze short en slippers gingen we s avonds dineren in een poepchique en heerlijk restaurant met antieke stoelen en glazen... we pasten niet echt in het decor... Dries bestelde een glas wijn en kreeg zo een chique groot glas boordevol (Charlotte moest het bijna met 2 handen vastnemen toen ze even wilde nippen). Het eten was super (merci Charlotte en Jelle voor de tip)!
In een bodega in de buurt van San Juan leerden we ook de argentijnse wijn appreciëren: we degusteerden er een fruitige rode aperitiefwijn. Deze is helaas enkel in de bodega te koop! (merci Sam voor de tip: de wijn in San Juan is zeker beter dan in Mendosa)
San Agustin de Valle Fertil
Dit kleine dorpje in de buurt van San Juan werd onze uitvalsbasis om twee Unesco world-heritage parken te bezoeken: Valle de la Luna (of Ischugualasto) en parque nacional Talampaya.
In het eerste park zagen we verschillende indrukwekkende rotsformaties, fossielen, skeletten van dinosaurussen, ... en ja eindelijk konden we een foto nemen van een guanaco (we hadden er tientallen gezien in Patagonië maar nooit een foto kunnen nemen).
Het tweede park bestond uit reusachtige kliffen (150 m hoog) uit rode zandsteen! Op een aantal stenen werden herogliefen van voor de spaanse kolonisatie gevonden. De gids zag ook hier iets in elke rots: een condor, een kameel, ... op het einde dacht charlotte een dwerg te zien (maar dat kan ook komen door de warmte) ... Langs de weg zagen we tevens een aantal parkieten, een armadillo, ... Een lift naar de volgende stad, liet ons toe om meteen de nachtbus te nemen naar Noord-Argentinië (salta)!
Even om te vergelijken:
- een nacht slapen in mendoza kost 4 steaks
- een spagetti is even duur als een steak
- 2 uren bus is een steak, ... een steak is dus heel goedkoop en vooral lekker :-)!
Tuesday, 16 March 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment