Tierra del Fuego

Men noemt het weer hier "muy variable" en dat hebben we ondervonden in het nationale park! We hebben tijdens de 3-daagse trekking de 4 seizoenen ontmoet.

DAG 1

Na enig gestruggel met de wind hadden we onze tent neergeplant nabij rio lapataia, centraal in het nationaal park Tierra Del Fuego. Algauw ging de wind liggen en kwam de zon te voorschijn. Tijdens een aantal korte uitgestippelde wandelingen zagen we fantastische zichten op de omliggende bergketens, het beagle channel, door bevers aangelegde dammen, ... Terwijl we genoten van de avondzon tijdens het koken vroegen we ons toch af of dit wel vuurland was, de meest zuidelijke regio ter wereld (antartica buiten beschouwing gelaten)? Dag 2 en zeker dag 3 twijfelden we daar niet meer aan.

DAG 2
's Ochtends begonnen we, na een kopje warme chocolademelk en een eitje (dankzij chefe Dries), aan onze zwaarste wandeling: 973 m stijgen naar de hoogste toegankelijke top in het park: Cerro Guanaco. De zware regenval van de voorbije nacht had het pad zeer ontoegankelijk gemaakt: veel modder maakte het pad zeer glad. Op een hoogte van 500 m kwamen we nog twee verdwaalde toeristen tegen die teruggingen omdat de wolken zich opstapelden rond de top. Hadden we die modder doorkruist om gewoon terug te keren? Hupsakee, na ons een weg te banen door een soort moeras van smeltwater, bereikten we de eeuwige sneeuw. Nog even doorbijten. Het wolkendek ging even open en gaf ons een prachtige uitzicht op de besneeuwde bergtoppen, t was dan toch de moeite! De laatste loodjes wogen het zwaarst, maar wind, regen, hagel en smeltende sneeuw hielden ons niet tegen: we haalden de top (dankzij vele aanmoedigingen van Dries)!

DAG 3

Wanneer we de tent openritsten, zagen we een nieuw laagje sneeuw op de omringende flanken. Een regenbui werd afgewisseld door hagel of sneeuw. Het was ijskoud. Maar blijkbaar het favoriete weertje voor de lokale vossen. We hebben er drie gezien (eentje stond gewoon naast mij toen ik naar een andere vos aan het kijken was, toch wel een kippenvel-moment). Geleidelijk aan kwam er een zonnetje tevoorschijn: ideaal voor onze laatste wandeling langsheen het beagle channel. Een lift van drie toffe israeliers bracht ons terug in een warme en gezellige B&B in Ushuaia. Een 'all you can eat' parilla was een zalige afsluiter van onze 3-daagse.

GLACIER

Tijdens onze laatste dag in Ushuaia hebben we de gletsjer Martial getrotseerd. Een onverwacht zonnetje zorgde voor zalige kiekjes in de sneeuw en een prachtig zicht op EL FIN DEL MUNDO, USHUAIA, dat we niet gauw zullen vergeten! Morgen nemen we de bus naar Chili waar we 5 dagen zullen kamperen in het park Torres Del Paine (naar t schijnt het mooiste van Chili, dus dat belooft)!

What is next?

We have seen the falls in Iguazu, tango in Buenos Aires, the pinguins in Punta Arenas and the end of the world (Ushuaia) ...

What is next?
Tomorrow we leave for 3 days and 2 nights to the national park in Ushuaia: Small hikes, easy camping and enjoying the great views of tierra del fuego. Afterwards we take one extra day in Ushuaia to rest or not ... if we decide to hike up the local glacier. Next stop is Puerto Natales in Chile. Which means again a border cross and 2 hours waiting to get the right stamps in our passport, but the "W" trek in park of Torres del Paine seems to be well worth the wait.
Next stops are El Calafate and El Chalten with some more promising hikes.
Than there was the big dillema: Ruta 40 in Argentina or Carretera Austral in Chile ... And we have decided: The carretera it will be! But before that we will need to survive a cross-border hike and a lot more planning ...

El fin del mundo

¡Hola!

Een volgend verslagje vanuit ... el fin del mundo: USHUAIA !!!!! Ushuaia zelf is een klein toeristisch dorpje omringd door besneeuwde bergtoppen. Vandaag hebben we de tijd genomen om onze drie-daagse in het nationale park tierra del fuego voor te bereiden, een aantal foto's op onze blog te zetten en verslag uit te brengen van de voorbije week.

Begin vorige week werden we gedropt langs de drukste avenida in Buenos Aires. In drie keer bereikten we veilig de overkant (bijna 20 rijstroken verder) en ook ons hostal! Op het eerste zicht leek Buenos Aires een reusachtige en hectische stad, maar niets is minder waar. De stad wordt niet voor niets "Parijs van Zuid-Amerika" genoemd: heel veel groen, zelfs een natuurreservaat, gezellige terrasjes, hier en daar tango op straat, ... Natuurlijk staat de stad hoofdzakelijk in het teken van de tango. In een gezellig zaaltje "Cafe Tortoni" hebben we, genietend van een glaasje Argentijnse wijn, een tango spektakel bijgewoond. Uit eerdere ervaring weten we dat we ons best zelf niet aan een tango-pasje wagen ... Buenos Aires heeft ons zeer aangenaam verrast (misschien zat het zonnetje daar ook voor iets tussen)!

Vervolgens zijn we letterlijk in Patagonië geland; een 30-tal graden frisser, een stevige wind en eindeloze vlaktes. Punta Arenas (Chili) was onze eerste stop waar we meteen kennis maakten met heel grappige pinguins (zie filmpje). Vanuit Punta Arenas namen we de overzet naar Vuurland (Ushuaia) om te starten met onze eerste en meteen ook meest zuidelijke trekking.

Aantal bijzonderheden:
- Argentijnen staan mooi op een rijtje te wachten op de bus.
- We hebben al een aantal stempeltjes argentinië-chili-argentinië verzameld in ons paspoort op weg naar vuurland. In de grensposten proberen ze alles zo ingewikkeld en inefficiënt mogelijk te maken.
- Spaans in Argentinië en Chili is niet het Spaans uit Valencia: "Derecha" blijft rechts, maar "todo recto" (rechtdoor) wordt hier dan "derecho" (meestal wordt dit wat gemompeld) ... Een essentieel verschil als je ergens de weg wil vragen.
- In Buenos Aires hebben we de Plaza Belgica gevonden. Helaas niet zo groot, mooi, proper, ... als de Plaza Francia, de Plaza Italia en jammergenoeg ook de Plaza Hollandia.
- Als je de grote teen van de Indiaan aan de voet van het beeld van Ferdinand Magellan kust zegt de legende dat je ooit terugkeert naar Punta Arenas. En dat is net wat wij gedaan hebben ...
- De huisjes in Patagonië en Vuurland zijn heel kleurrijk om depressies in de winter te vermijden.

De watervallen en verder ...

¡Hola!

Na een weekje rondreizen is het tijd voor een eerste verslagje. Vorige week zijn we via een tussenstop in Frankfurt en Sao Paulo veilig geland in Foz do Iguazu (Brazilië). Tijdens de busrit van de luchthaven viel ons meteen op hoe groen alles hier is, terwijl de temperatuur toch stijgt tot een 40-tal graden. De tweede dag werd ons meteen duidelijk waarom: plots verdwijnt de blauwe hemel en begint het te gieten! Ondertussen verlangen we al tot de volgende bui om even af te koelen... Straks vertrekken we met de bus naar Buenos Aires, maar eerst een kort overzichtje van onze doorreis door noord-oost Argentinië.

Begin vorige week hebben we een bezoekje gebracht aan de bekende watervallen op het 3-landenpunt: Brazilië, Paraguay en Argentinië. Echt adembenemend! Zalig om onder één van deze watervallen te staan en plots een regenboog te zien verschijnen, een beetje paradijs... Op weg naar Buenos Aires hebben we besloten om een aantal tussenstops in te lassen; een busreis van 18 uur leek ons toch iets te lang. Eerst hebben we een Jezuïten-missie (San Ignacio) bezocht. Vervolgens hebben we in Rosario een kayak tochtje gemaakt op de rivier, maté (lokale thee) en koekjes met dulce de leche geproefd, en een mooi rode kleur gekregen...

Aantal weetjes:

- De mensen zijn hier echt supervriendelijk, zeker nu we in een minder toeristische stad (Rosario) vertoeven. Geen wisselgeld op de bus: geen probleem, iedereen staat te springen om met ons te wisselen!

- De porties eten zijn echter gigantisch, de eerste keer hadden we dan ook elk een gerechtje van de kaart gekozen, waar we dan nog niet eens de helft van hebben opgegeten ...

- De Argentijnse steak hier is nog beter dan we ons hadden voorgesteld. Vanaf nu elke dag steak op het menu!

- Aan de Braziliaanse kant van de watervallen is het een uur later dan aan de Argentijnse kant. Het netwerk van de GSM wijzigt echter tussen een Braziliaanse net en een Argentijns. Bijgevolg zaten we al om 6 uur aan de ontbijttafel toen we eigenlijk pas om 8 uur de bus gingen nemen.
- Een gezellige picnic in het gras wordt maar matig geapprecieerd door de lokale argentijnse toeristen. Algauw werden we omsingeld door roddelende argentijnen die ervan uit gingen dat we geen woord Spaans verstonden.

Veilig aangekomen

Na 20 uurtjes reizen zijn we aangekomen in het warme en groene Brazilië! Ondertussen zijn we ingecheckt in een levendige jeugdherberg temidden de jungle op een paar kilometer van de watervallen.

Vandaag staat er rust op het programma!

Gepakt en gezakt

Onze rugzakjes zijn gepakt en volgeladen met vanalles behalve dat laatste wat we vergeten zijn ... Nu wordt het een dagje van wachten op de luchthaven, hopen op beter vliegweer en dromen van de warme Braziliaanse zon.

Als alles goed loopt landen we op 11 januari om 8u50 's morgens in Iguassu Falls. Hou jullie dus klaar voor spetterend natte verhalen over watervallen!